13. desember 2008 klukkan 22:56
Jæja lömbin mín
Eins og þið hafið tekið eftir hef ég ekkert skrifað í ár og öld, ætla bara að hafa það þannig í bili.
Þið munuð verða vör við mig ef ég byrja aftur;)
Kveðja
Sigurdís í prófalestri
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
24. september 2008 klukkan 22:57
Mjáww..
Var bara orðin leið á að skrifa alltaf, góðan daginn, halló, hjelló, hæhæ.. og þvíumlíkt;)
Hvað skal segja ykkur nú...?
Allt gott héðan að frétta svosem, skólinn á fullu og enginn miskunn. Búin að gera minn fyrsta einkagarð með módeli og öllu, hef ekki fengið neina einkunn um hann en held ég sé að fara að svara ýmsum spurningum á morgum í sambandi við hann...*glúbb*
Ég tók námskeið í hellulagninu sem lauk í gær, og hef ég fundið út að hellulagning er ekki mikið fyrir mig. Vissi nú að þætta væri nákvæmnisvinna en svona... je dúdda mía, ekki gott fyrir mína óþolinmæði og fullkomnunaráráttu, grrrr.. Hef samt sem áður fundið að mín svokallaða óþolinmæði hefur lagast til muna, er getað farið að sitja hálfan daginn með reglustiku og blýant og mæla og teikna og ég veit ekki hvað og hvað;) Vona bara að ég taki það þá ekki út á einhverju öðru...*blístri blístr*
Ég kvarta enn og aftur undan þessu roki og rigningu hérna.. þessu linnir bara ekki, held ég hafi aldrei á ævi minni séð jafn marga regnboga á ævi minni eins og hér, en það er svosem fallegt;)´
Fólkið hér er gjörsamlega óstöðvandi í partýstandi.. þriðjudagur, fimmtudagur, sunnudagur, skiptir engu hvaða dagur það er, er orðin svaka klár í að sofna bara með ipod í eyrunum;) Held að fólk sé bara að missa sig yfir því að vera í sveitasælunni með svona mörgu skemmtilegu fólki;)
Er orðin feisbúkk fíkill... ótrúlegt hvað þetta getur hreinlega náð yfirhöndinni, maður verður að fara að setja sér ákveðin internet tíma svo þetta fari nú ekki að hafa of mikil áhrif á mann.. Kenni fólkinu hérna á Hvanneyri um þetta... allir með feisbúkk sko;)
Æ veit ekkert hvað ég á að segja... ef þið viljið finna mig, þá vitiði hvar ég er.......
Feisarinn;)
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
05. september 2008 klukkan 16:11
Hjelló:)
Þá er maður að komast inní lífið hérna á Hvanneyri. Námið er hörkuvinna og er byrjað að láta mann hanna garða og teikna kúlur og kassa. Verð að vera dugleg að æfa mig með blýantinn þar sem teikning er síður en svo mín besta grein.
Í gær á.... ammælinu ;).... mínu var tekið gott nýnemasprell. Byrjuðum við á því að fara í ratleik þar sem mín auðvitað lenti með 5 strákum í liði sem höfðu það eitt að markmiði að drepa mig held ég. Það var allavegana hlaupið og hlaupið og hlaupið sem varð til þess að við unnum auðvitað. Endaði nú samt með því að sumir voru nú farnir að draga mig áfram eftir götunni þar sem þolið var aalllveg búið og búið að láta okkur drekka og borða eh ógeð í þessum leik, þannig að maginn var ekki upp á sitt besta!
Læt fylgja 1 mynd að vinningsliðinu;)

Fékk svo stóran kór afmælissöng frá öllu liðinu þarna þar sem sumir voru búnir að frétta af þessum merkisdegi. Var bara fegin að ég var svo rauð í framan af öllum hlaupunum að ég gat bara ekki roðnað meira, fór bara hjá mér. Samt sem áður gaman að fá svona flottan afmælissöng;)
Einhverra hluta vegna var svo endað í parý ársins heima hjá mér og Jónu og get ég sagt að ég hafi aldrei séð svona marga samankomna á jafn litlu svæði og stofan okkar er.
En þetta var stuð og læti og endaði partýið nú mjög fljótlega eftir að allt rafmagn fór af húsinu, veit ekki af hverju það gerðist, en það var EKKI okkur að kenna:)
Þynkumaturinn var svo fenginn í Hyrnunni á Borgarnesi sem var horft á en voða lítið borðaður af einhverjum ástæðum.
En þetta var magnað kvöld sem á eftir að vera lengi í minnum manna og fengum við umskarar á 1 ári (umhverfisskipulag) að heyra að við við værum eylítið klikkuð og brjáluð, sem er bara gaman;)
Langaði bara að deila með ykkur þessari lífsreynsu sem var bara nokkuð skemtileg;) Best að fara að ydda blýantana;)
Kveðja
Sigurdís í partýpleisi number uno
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
26. ágúst 2008 klukkan 13:30
Hæ hæ, má bjóða ykkur blogg?
Nú veit ég ekkert hvar ég á að byrja, margt búið að gerast síðan síðast, ætla bara rétt að taka púlsinn á því helsta;)
-Ég hætti í vinnunum mínum í lok Júlí
-Eyddi versló í bakgarðinum á Dillon
-Eyddi mestöllu fríinu mínu í sveitinni, þar sem fór fram brúðkaup ársins
-Kvaddi hana Ester sem er flutt til San Diego í ár *sniff snif*
-Fékk mömmu og krakkana til mín á menningarnótt þar sem við fórum á tónleika og flugeldasýningu.
-Brotist var inn í bílinn hans Guðjóns seinasta sunnudag þar sem ýmsu var stolið og takið eftir, þetta gerðist í Berjarima, bara rólegasta hverfi bæjarins eða eitthvað um miðjan dag. Maður er sko hvergi óhulltur, hreint ömurlegt.
Svo eru það náttúrulega aðalmálið- Flutti til Hvanneyrar síðasta sunnudag og byrjaði í skólanum í gær. Íbúðin okkar Jónu er voða kósý, það er svona að koma heimilsmynd á þetta en margt sem maður á eftir að gera til að að hún verði eins og maður vill hafa hana, en það kemur allt saman, ekki eins og maður sé að fara strax, á nú eftir að vera hér í ein 3 ár;)
Líst bara helvíti vel á þetta nám, verður sko enginn dans á rósum en maður verður bara að vinna jafnt og þétt og vera duglegur að læra svo maður lendi ekki í einhverju veseni með það síðar meir. Er að fara í teikningu á morgun sem ég hef ekki gert síðan ég var í grunnskóla þannig að það verður spennandi að sjá hvort ég kunni ennþá að halda á litunum;)
Annars hefði nú einhver mátt segja mér hvað Hvanneyri er mikið rokrassgat, heyrist á öllum hérna að það sé nánast alltaf hvasst, eins gott að ég er bara 1 mín að labba í skólann, hehe.
En ég er nú ekki alveg búin að yfirgefa Reykjavíkina, á nú eftir að vera þar með annan fótinn þar, þar sem maður á víst kall þar;) Er samt að vinna hörðum höndum að því að reyna að koma honum hingað eftir að hann klárar námið sitt í vor. Öll hjálp vel þegin;)
Ætlaði bara svona að gefa ykkur púlsinn, þarf að skrifa smá grein um mína fyrsu upplifun af náttúrunni, verð að segja að þær saumast allar eh saman,eru svo margar;)
Sigurdís Hvanneyringur
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
25. júlí 2008 klukkan 19:20
Alveg merkilegt hvernig undirmeðvitundin getur leikið sér að okkur.
Um daginn í vinnunni var ég á mínu spani, fannst ég þurfa að klára allt í einu og var ekki viðræðuhæf, nema það að ég fæ það verkefni að panta tíma fyrir einn sjúkling annarsstaðar og geng því að símanum og slæ inn númerið.
En mér til mikillar undrunar heyrist bara … þetta númer er ekki á skrá... og lít ég þá á númerið sem ég valdi og sá að þetta var númerið sem var hjá henni ömmu minni sem lést fyrir 9 árum og þar af leiðandi hef ég ekki stimplað inn þetta númer í 9 ár! Finnst þetta mjög furðulegt, ótrúlegt hvernig heilinn í manni getur geymt svona hluti og svo allt í einu poppað þeim fram eins og það hafi aldrei leigið í dvala..
Stórfurðurlegt
Sigurdís stórundrandi
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
20. júlí 2008 klukkan 14:19
OMG fann þess mynd á eldgamalli myndasíðu okkar rassana.. bara varð að skella henni inn...
Fórum í rafting til tilefni af afmælinu hennar Guðfinnu.. snilldar ferð, það var lengi hlegið af þessar mynd af okkur þar sem hún lýsir okkur svona ágætlega ;)
...Gaman að grafa svona upp annaðslagið;)
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
16. júlí 2008 klukkan 17:29
Áráttur
Ég er með þær nokkrar ef áráttur skyldi kalla.
Ég þarf alltaf að vera svona 200% viss um ýmssa hluti. Tjekka t.d. alltaf svona þrisvar í töskuna mína til þess að gá hvort ég sé örugglega ekki með símann minn og húslyklana þótt að ég viti að þeir voru þarna seinast þegar ég gáði og ég man eftir að hafa sett þá í töskuna, sem tekur nú bara hálfan daginn þegar ég er með STÓRA tösku sem virðist gleypa allt.
Er líka með þannig áráttu að ég verð að vera komin á fætur nákvæmlega sömu mínútunni kl 7 þegar ég er að fara að vinna svo ég sé nú alveg tilbúinn kl hálf 8 þegar ég legg af stað, annars fæ ég bara kvíða og líður ekki vel.
Ef ég er að ganga frá hlutum í vinnunni þarf ég oft að gá hvort ég hafi nú ekki örugglega sett hlutinn akkúrta þarna þó svo ég viti að ég gæti ekki hafa sett hann eitthvert annað.
Ég veit ekki hvort að þetta flokkast undir fullkomnunaráráttu sem svo margir í stjörnumerkinu mínu, meyjunni þjást af en hana finn ég sterkt til þegar ég er að skrifa glósur. Þær verða annaðhvort að vera litríkar og þá með litum sem passa saman og enginn stafsetningarvilla eða allar plein og má þá ekki nota neinn lit nema 1, og þar sem ég þjáist einnig af valkvíða hef ég oft misst af helmingnum af því sem fer fram í tímanum þar sem ég er að ákveða hvernig glósurnar eiga að vera.
Er samt búin að vera að reyna að draga úr þessum áráttum mínum að allt verður að vera pottþétt, að lyklarnir séu nú örugglega á sínum stað og að ég hafi nú örugglega læst bílnum og slökkt ljósin þegar ég yfirgaf hann. Það hefur ekki gengið mjög vel því um daginn þegar ég var að fara að heiman fékk ég ónotatilfinningu og fannst ég vera að gleyma einhverju en ákvað nú að þar sem ég ætlaði að reyna að draga úr þessu með að tjekka alltaf nokkrum sinnum á hlutunum, svo ég ákvað bara að fara strax út (set hvort eð er alltaf allt á þann stað sem það á að vera) En viti menn, gleymdi auðvitað símanum mínum heima þannig að kannski er bara gott að vera svona pínu geðveikur svo allt sé nú eins og það á að vera;)
Held ég hætti því allavegana ekki aftur í bráðJ
Fleiri áráttur mun ég ekki telja upp að sinni..
Veriði sæl.
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
05. júlí 2008 klukkan 17:20
Hæ Hæ
Er nú á fimmtu 12 tíma vaktinni minni í röð af sex í þessari törn. Verð að viðurkenna að ég er orðin soltið sibbin, en ætla ekki að hugsa um það, heldur bara hvað ég ætla að borða í kvöldJ
Er nánast einbúi um þessa helgi, Guðjón og Gummi á Marmaris, Jóna fyrir norðan og Drífa alltaf á næturvöktum.
Eitt stórt sem ég þoli ekki við sjálfan mig, það er það hvað ég á rosalega erfitt með að vera ein. Hef alla tíð verið rosalega myrkfælin og á erfitt með að sofa ef ég veit að ég er ein í húsinu eða íbúðinni. Þótt það sé miðsumar og bjartar nætur er eitthvað sem skelfir mig. Hef alltaf verið svona, gat ekki farið að sofa ein í herbergi í sveitinni fyrr en ég var orðin aldargömul og svaf þá stundum bara frammi á gangi til þess að vera nálægt einhverjum. Segi nú ekki að ég sé það slæm í dag, en slæm er ég. Fer líka alltaf að hugsa um einhverjar hræðilegar hryllingsmyndir sem ég hef séð í gegnum tíðina, enda er ég líka ALVEG hætt að horfa á þær, nema kannski þær sem ég hef áður séð.. en samt ekkiL. Hef líka staðið mig af því að líða ílla að vera ein heima um hábjartan dag, en reyni nú allt sem ég get til að hrista þau ónot af mér, því mér finnst að það bara svo bjánalegt. Næstum 23 ára einstaklingur hrædd við að vera ein heima hjá mér um hábjartan dag..hmpff:(
En er búin að vera mjög stollt af mér þessa dagana, var alveg ein í gærkvöldi og bara steinsvaf, vonadi merki um að ég sé að hætta þessu, svo eru þættirnir Friends stundum líka gott meðal fyrir svefninnJ
En yfir í annaðJ Ég og Jóna erum komnar með íbúð á Hvanneyri, frekar stóra þriggja herbergja íbúð, þannig að nú eru flutningar enn einu sinni í aðsigi, eins og mér finnst það nú gaman.. hmmm, en hlakka samt til að fara í svona fína íbúð, en býst nú við að vera mikið með annan fótinn..hægri;) hér í bænum þar sem Guðjón verður nottlega hér.
Ég er orðin voða vistvæn og farin að hjóla hér, fékk gamla hjólið mitt til mín úr sveitinni og ef eftir mikið bras við það, skipta um bretti, blása í dekkin, þrífa og bóna, setja körfu á það og svo mætti lengi telja er það orðið hjólafært og bruna ég nú á því út um allan bæ eins og í denn ( í sveitinni samt). Var algjörlega búin að gleyma hvað það er gaman að hjóla og það sem maður kemst hratt, vííííí, hehe;) þannig að ef einhverjum langar í hjólatúr með mér er ég geim;) (að vísu ekki of langt vegna hljólsins,, hmm ekki mín;)).
Á dagsrkánni í Júlí er svo útilega með nuddhópnum, leiksýning í borgarnesi og rómantisk ferð með manninum, sem á nú eftir að ákveða;)
En bið að heilsa í bili.
Kveðja
Sigurdís kettlingur;)
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
21. júní 2008 klukkan 16:15
Halló..
Eruð þið nokkuð búin að gefast upp á mér, að ég muni aldrei blogga aftur?
Verð nú að segja að það er frekar erfitt að fara að blogga eftir svona langan tíma eitthvað, en eins og maður segir alltaf: “Ég lofa að vera duglegri” (sjáum til hvernig fer)
Hvar á ég nú að byrja....
Nuddskólinn náttúrulega búinn (fyrir löngu) og farin að vinna á fullu á landsspítalanum. Hefði nú betur sleppt því er farin að telja niður dagana þangað til að ég hætti þar, svoltið erfitt að vera á svona 12 tíma vöktum alltaf, en þetta er ágætt, allir voða skemmtilegir hérna:)
En miklar fréttir!!! Ég er á leiðinni í háskóla í haust, já ég í háskóla .. vó ég er svo stór!! En námið sem ég valdi mér heitir Umhverfisskipurlag og bíddubíddu.. það er kennt á Hvanneyri. Þannig að í haust munum ég og Jóna (sem er sko líka að fara í skóla þangað) hætta að gerast Reykvíkingar og flytja í sveitina bara. Er bara orðin nokkuð spennt. Þetta var sko algjör skyndiákvörðun, ef svo má segja. Var búin að hugsa mér að mig myndi nú langa að læra þetta en ætlaði ekki í haust. Svo svona 4-5 dögum áður en að fresturinn til að sækja um rann út, ákvað ég bara að skella mér, líka svo gaman að geta farið með einhvejum sem maður þekkirJ
En þetta þýðir nottlega að ég klára ekki að safna nuddtímunum mínum í bráð, en ætla nú að reyna að nudda eitthvað í vetur með skólanum og svo vinna við nuddið á sumrinJ. Allt planað sko ;) (eða ekki )
En yfir í annað.. Litli brói bara kominn í fullorðna manna töluJ Fermdist nefnilega um daginn, allt var voða flott og fínt, og tókst mér að ná í nógu mikið frí til að vera í sveitinni í heila 5 daga! svo ljúft, hefði betur bara unnið hjá honum föður mínum í suma, svo gott að vera í sveitinni og geta verið úti:) en Reykjavíkin er líka falleg á sumrin, vona bara að ég geti notið þess eitthvað í sumar.
En held þetta séu nógar fréttir fyrir ykkur í bili..
já og fyrir þá sem ekki vita um hvað þetta nám snýst þá er einfaldast að útskýra það þannig að þetta er grunnurinn að landslagsarkitekt, þannig að í vetur mun ég t.d. læra að teikna og lita, híhí
KveðjaSigurdís spítalamatur
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir
27. apríl 2008 klukkan 13:41
Jæja nú getið þið tekið í hönd mína og ég kynnt mig sem já HÆ ég er Sigurdís heilsunuddnemi... jebb thats right, kláraði skólann minn á miðvikudaginn síðasltiðin þannig að nú á ég bara eftir að safna þessum tímum mínum og then.. Heilsunuddari:). Finnst mjög góð tilfinning að hafa klárað þetta nám, þar sem ég hélt ég myndi aldrei klára eitthvað eftir mislukkaða háskólagöngu sem stóð yfir í svona 1 og hálfan mánuð.. thí en það er önnur saga.
Miðvikudagurinn var svo yndislegur, tókum við einkunum okkar upp í skóla og svona og fórum svo heim til Maríu í svaka grillveislu og partý þar sem var djammað fram á nótt;). Hef ekki fengið neinar myndir ennþá frá þessum atburði þar sem ég hef ekki myndavél á milli handana, þannig að Sveinbjörg, blikk blikk blikk;)
Þessi er samt á heimsíðu skólans:)

Er loksins búin að jafna mig eftir eina svakalegustu sippubandkeppni sem um getur sem fór fram þetta kvöld;) þurfti sko að taka góðan göngutúr í morgun til að ná seinustu strengjum úr mér...
Helgin er svo búin að vera soltið bissí og skemmtileg. Hitti Guðfinnu og Arnar á föstudaginn þar sem var tekið smá tjútt heima hjá mér.. en einhverra hluta vegna höndlaði ég ekki bæinn hmm. I miss you, vildi að við ættum heima á sama landshorni!! Mamma og litli brói voru svo líka hér í gær og var nú vaknað snemma til að ná að vera fyrsta fólkið inn í kringluna (je.. eða svona nr 2 allavegana) og svo ferming síðar um daginn. Allt voða notalegt:)
Er í skapi til að gera eitthvað furðulegt, og jafnvel eitthvað skemmtilegt, en ef ég þekki mig rétt, verður það bara greys eða friends í dag;)
Jæja gott gott
Sigurdís showoff;)
Sigurdís Sveinbjörnsdóttir